Beursbrief

Welke richting gaat dollar inslaan?

De euro is tussen maart en november tegenover de dollar geapprecieerd, omdat de heropleving van de wereldeconomie de voorkeur voor meer risicovolle beleggingen heeft aangewakkerd en omdat het wantrouwen tegenover de dollar is toegenomen (cf. de herhaalde Chinese en Russische uitspraken over de dominante rol van de dollar en de aankopen van goud door de centrale banken).

Dexia: "Op korte termijn zal de risicoappetijt de richting van de koers van de euro blijven bepalen. Sterke macroeconomische cijfers (zowel in de VS als in Europa) kunnen de risicoappetijt stimuleren en de euro opnieuw naar omhoog stuwen."

Een eventuele terugkeer van de onzekerheid (Dubai, een nieuwe ratingverlaging van een land uit de eurozone) of een neerwaartse prijscorrectie op de grondstoffenmarkten, zullen de dollar dan weer in de kaart spelen.

Dexia: "Daarom verwachten we dat de euro de komende weken sterk zal schommelen tegenover de Amerikaanse munt. De komende maanden zullen zowel de ECB als de Federal Reserve minder liquiditeiten verstrekken, wat een eerste
stap zal zijn in de richting van een verhoging van de basisrente."

De financiële markten zullen hierop anticiperen (zal de ECB de eerste stap zetten of de Fed?) en ze zullen hun verwachtingen hierover bijstellen in functie van de gepubliceerde macroeconomische indicatoren.

Dexia: "We sluiten zelfs niet uit dat de euro terug naar de 1,50 EUR/USDdrempel
zal klimmen tijdens de eerste maanden van 2010. Maar nadien zal de dollar waarschijnlijk geleidelijk terrein heroveren op de euro."

De ECB zal weliswaar haar basisrente optrekken in het spoor van de Federal Reserve, waardoor de verschillen tussen de kortetermijnrentes in de eurozone en de Verenigde Staten weinig zullen bewegen. Maar andere factoren zullen de dollar ondersteunen.

Dexia: "De Amerikaanse economie zal krachtiger groeien dan die van de eurozone.
Bovendien zal de Amerikaanse langetermijnrente sterker stijgen dan de Europese, wat beleggingen in dollars aantrekkelijker zou moeten maken."

Onaangepast Chinees monetair beleid

De combinatie van significante verschillen in groei en groeiperspectieven en een wisselkoersbeleid dat erop is gericht om de appreciatie tegenover de USD in te tomen, mondt uit in een onaangepast Chinees monetair beleid. Een te soepel monetair beleid kan echter leiden tot excessieve kredietgroei, wat op termijn zorgt voor opwaartse druk op consumptie- en/of activaprijzen.

De drastische versoepeling van het monetaire beleid heeft alvast geleid tot een gevoelige toename van de beschikbare liquiditeiten in een aantal landen in de regio.

KBC: "Maar buiten China bleef de kredietgroei de hele tijd binnen de perken en vertraagde zij de jongste maanden zelfs. Van de kredietgroei moet er dus niet onmiddellijk inflatoire druk worden verwacht, waardoor de inflatiedoelstelling in 2010 niet al te fors zal worden overschreden. Bovendien is er nog voldoende onbenutte capaciteit voor toekomstige productieverhogingen."

Naarmate het herstel zich voortzet, zal de kredietverlening echter opnieuw aantrekken, allicht in de loop van 2010. KBC: "Om die kredietgroei binnen te perken te houden, zouden de centrale banken dan de rente moeten verhogen. Wanneer ze dat effectief doen, zal het renteverschil met de VS verder oplopen. Van de Fed moet immers weinig heil worden verwacht om de monetaire condities te verstrakken door de zwakke economische situatie en de zwakte van de arbeidsmarkt in de VS. De Fed zal bovendien geen rekening houden met Azië bij het bepalen van haar monetaire beleid. Door het oplopende renteverschil zullen investeerders USD gaan lenen om investeringen in de regio te financieren (de zgn. "dollar carry trade"). Dat zou de nu al sterke kapitaalinstroom verder doen toenemen en de druk op de wisselkoers verder verhogen. Het huidige wisselkoersbeleid maakt het dan ook onvermijdelijk dat er op termijn zeepbellen zullen ontstaan. Tot wat die kunnen leiden, werd recent pijnlijk
geïllustreerd in de Baltische staten."

Nieuw wisselkoersbeleid noodzakelijk

Een aanpassing van het wisselkoersbeleid is bijgevolg noodzakelijk. KBC: "Een grotere wisselkoersflexibiliteit zou de Aziatische munten meer laten appreciëren dan  nu het geval is, waardoor de kapitaalinstroom kan worden beperkt. Maar het zou ook toelaten om een onafhankelijker monetair beleid te voeren dat meer is aangepast aan de omstandigheden in de regio, waardoor excessieve kredietgroei wordt vermeden. Bovendien zou een grotere flexibiliteit de heroriëntering van de groei naar de binnenlandse vraag bevorderen. Maar hoewel de regio wel een sterkere binnenlandse vraag wil, wenst zij anderzijds ook de uitvoersector te blijven ondersteunen. China speelt daarbij een cruciale rol. Zolang dat land blijft vasthouden aan de koppeling van de RMB aan de USD zullen ook de andere Aziatische landen hun muntappreciatie beperken om geen competitiviteitsnadeel te ondervinden. Dat maakt dat een sterkere appreciatie van de wisselkoers op korte termijn weinig waarschijnlijk is. China zal de RMB immers maar mondjesmaat laten appreciëren in 2010."